Konkurs Piosenki Eurowizji

Konkurs Piosenki Eurowizji (ang. Eurovision Song Contest, fr. Concours Eurovision de la Chanson, potocznie Eurowizja) - organizowany od 1956, zwykle w kwietniu lub maju, coroczny konkurs muzyczny, w którym udział biorą przedstawiciele publicznych stacji telewizyjnych zrzeszonych w Europejskiej Unii Nadawców (EBU).

Największe przedsięwzięcie Europejskiej Unii Nadawców, zarówno pod względem technicznym jak i finansowym. Jest to widowisko telewizyjne z udziałem publiczności, składające się z prezentacji "na żywo" na scenie piosenek reprezentujących poszczególne kraje oraz następującego po nim głosowania, uwieńczonego wręczeniem statuetki Grand Prix wykonawcy i autorom zwycięskiej piosenki. Czas trwania całego programu przewidziany jest na trzy godziny. Widowisko przeznaczone jest przede wszystkim do transmisji na żywo.

Od 2003 roku odbywa się również Konkurs Piosenki Eurowizji dla Dzieci (ang. Junior Eurovision Song Contest), będący odpowiednikiem Konkursu Piosenki Eurowizji przeznaczonym dla młodszej części widowni.

Każdy kraj będący pełnoprawnym członkiem EBU może co roku zgłosić do Konkursu Piosenki Eurowizji jeden utwór. Zgłoszenia dokonuje publiczna telewizja reprezentująca dany kraj. Piosenka musi być wykonana na żywo podczas konkursu przez grupę maksymalnie 6 artystów. Każdy z wykonawców musi mieć ukończone 16 lat najpóźniej w dniu występu. Długość piosenki nie może przekraczać trzech minut. Pierwsza publiczna emisja piosenki lub pierwsza publikacja fonograficzna nie może mieć miejsca wcześniej, niż w październiku roku poprzedzającego konkurs.

Bezpośrednio po prezentacji piosenek w każdym z uczestniczących krajów następuje głosowanie. Dawniej głosy przyznawali członkowie specjalnych jury narodowych. Zgodnie z regułami obowiązującymi od 1998 roku, zwycięzcę wybierają telewidzowie głosujący - oddzielnie w każdym kraju - za pomocą telefonów i SMS-ów (w Polsce w systemie Audiotele). W głosowaniach pomija się piosenkę własnego kraju. Na podstawie wyników głosowania prezenterzy telewizyjni z poszczególnych krajów ogłaszają liczbę punktów przyznanych najwyżej ocenionym piosenkom. Od roku 1975 punktami nagradza się 10 piosenek, przy czym najwyżej oceniona otrzymuje 12 punktów, kolejna 10 punktów, a pozostałe od 8 do 1 punktu. Liczba punktów uzbieranych przez każdą piosenkę jest obliczana na bieżąco, bezpośrednio po zakończeniu prezentacji wyników następuje wręczenie nagrody Grand Prix i powtórne wykonanie zwycięskiego utworu. Zwycięski kraj zdobywa prawo organizacji przyszłorocznej edycji konkursu.

Od roku 2004 Konkurs Piosenki Eurowizji składa się z dwóch koncertów. Pierwszy z nich, tzw. półfinał, odbywa się 2-3 dni przed właściwym finałem konkursu. Dziesięć najwyżej notowanych piosenek z półfinału przechodzi do finału, gdzie konkuruje z czternastoma innymi piosenkami, zakwalifikowanymi do finału na podstawie wyników punktowych krajów podczas poprzedniej edycji konkursu. Taka formuła pozwala na udział w konkursie do 40 państw (formuła jednodniowa pozwalała na udział około 24 państw). W 2008 roku wprowadzono dwa półfinały, dlatego ilość państw mogących wziąć udział znacznie się zwiększyła (jeśli wzięłyby udział w konkursie 53 państwa to wcale nie było by tam "ciasno")

Kolejność

 


Członkowie Europejskiej Unii Nadawców zgłaszają kandydaturę swoich państw do konkursu.
W każdym, ze zgłoszonych państw odbywają się Krajowe Eliminacje (głosowanie za pomocą Audiotele i poprzez SMS-y), lub kandydata wybiera specjalnie powołana komisja.
Przez następne kilka miesięcy odbywają się różne przygotowania i koncerty promujące wykonawców w Europie.
Na tydzień przed rozpoczęciem konkursu wszyscy kandydaci zbierają się w mieście, w którym odbędzie się konkurs i zdobywają uznanie w specjalnych konkursach dla fanów.
Według zasad wprowadzonych w 2004 r. kraje, które wywalczyły miejsca w pierwszej dziesiątce podczas poprzedniego konkursu, automatycznie przechodzą do finału. Zasada ta przestanie obowiązywać w 2008 roku kiedy zapewnione miejsce w finale bedzie mieć tylko zwycięzca i tzw. "Wielka Czwórka" czyli Francja,Niemcy,Hiszpania i Wielka Brytania
Pozostałe kraje biorą udział w półfinałach, które zazwyczaj odbywają się 2-3 dni przed finałem. Głosowanie w półfinałach jest tajne, tzn., że nie ujawnia się ile punktów otrzymał dany kraj, a wyczytuje się tylko dziesiątkę artystów, którzy wezmą udział w finale.
Wszyscy wykonawcy prezentują się podczas finałów.
Pod koniec głosowania przedstawiciele poszczególnych krajów (niekoniecznie tych występujących w finale), odczytują przyznane punktacje. Każdy kraj może przydzielić kolejno 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 i 12 punktów.
W 2006 r. wprowadzono zasadę, że przedstawiciel wyczytuje tylko punktację od 8 do 12, a reszta zostaje wyświetlona automatycznie na cyfrowej tablicy.
Gdy już wszystkie kraje przydzieliły swoje punkty, Europa poznaje kolejnego zwycięzcę.
Konkurs kończy się uroczystym występem laureata.

Historia

W połowie lat 50. XX wieku członkowie Europejskiej Unii Nadawców ustanowili komitet, którego celem było opracowanie wizji programu rozrywkowego, realizowanego wspólnie przez kraje europejskie. W styczniu 1955 roku w Monako komitet pod przewodnictwem Marcela Bezençona - szefa Telewizji Szwajcarskiej - przedstawił pomysł powołania konkursu piosenki, wzorowanego na Festiwalu w San Remo. 19 października 1955 roku podjęto decyzję, że pierwszy konkurs Eurowizji (nazwany wówczas Eurovision Grand Prix) odbędzie się wiosną 1956 w Lugano (Szwajcaria). W roku 1956 każdy kraj przedstawił dwie piosenki, w następnych latach zawsze każdy kraj reprezentowała jedna piosenka. W roku 1956 udział w konkursie brało 7 krajów, w roku 2007 krajów tych było aż 42.

W roku 1958 w Hilversum (Holandia) Domenico Modugno reprezentował Włochy, zajmując ostatecznie 3. pozycję. Występowi towarzyszyły niestety problemy techniczne, co zmusiło artystę do powtórnego wykonania piosenki. Z kolei utwór zatytułowany "Nel Blu, Dipinto Di Blu", stał się wkrótce światowym przebojem, znanym jako "Volare". Nagranie dotarło do szczytu amerykańskiego Billboardu i przyniosło Domenico trzy statuetki Grammy.

Po raz pierwszy w sobotni wieczór Konkurs Piosenki Eurowizji (w skrócie ESC - od angielskiej nazwy) odbył się 18 marca 1961 roku w Cannes (Francja). Dwa lata później organizowanie finału właśnie w sobotę stało się eurowizyjną tradycją.

14. Konkurs Piosenki Eurowizji w Madrycie (Hiszpania) przeszedł do historii ze względu na rekordową liczbę zwycięzców. Aż cztery państwa zdobyły tę samą, najwyższą ilość punktów - Wielka Brytania, Holandia, Francja i Hiszpania. Reprezentantka Hiszpanii wzbudziła ponadto sporo zamieszania swoją suknią wykonaną z porcelany oraz poruszaniem się w trakcie występu - tańczenie podczas wykonywania utworu było wówczas niedozwolone.

Festiwal z roku 1970 był transmitowany na żywo w Brazylii i Chile. Wówczas też zapoczątkowano emitowanie, przed poszczególnymi występami, krótkich filmowych pocztówek, prezentujących kraj aktualnie przygotowujący się do wejścia na scenę. Dziś jest to wciąż eurowizyjną tradycją.

Od 1971 roku na scenie może występować maksymalnie 6 osób (soliści, tancerze i muzycy). Zwyciężczyni, Severine, była pierwszą w historii ESC osobą, reprezentująca kraj (Monako), w którym nawet nigdy nie była.

Podczas Konkursu w roku 1974 w Brighton (Wielka Brytania) zwyciężyła szwedzka grupa ABBA, z piosenką "Waterloo". Wkrótce po tym zespół zdobył światową popularność.

Kanadyjka, Céline Dion, zdobyła dla Szwajcarii eurowizyjne Grand Prix w roku 1988. Pomimo tego, że była krytykowana za dziką fryzurę, dzięki konkursowi stała się szybko gwiazdą światowego formatu.

W roku 1989, występ jedenastoletniej reprezentantki Francji - Nathalie Paque wzbudził kontrowersje, właśnie przez jej wiek. To doprowadziło do wprowadzenia zasady, mówiącej że wykonawca musi mieć min. 16 lat. W tym samym roku wprowadzono obowiązujące w prawie niezmieniony sposób do dziś zasady dotyczące postępowania w przypadku remisu. Jeśli dwa państwa zdobędą identyczną liczbę punktów, to zwycięstwo przypadnie tej piosence, której więcej razy przyznano 12 punktów. Jeśli to nie pomoże w rozstrzygnięciu, policzone zostaną dziesiątki - i tak dalej aż do wyłonienia zwycięzcy. Obecnie najpierw pod uwagę bierze się liczbę państw, które oddały jakąkolwiek ilość punktów na remisujące piosenki - utwór, na który głosowało więcej krajów, zdobywa Grand Prix, a dopiero w przypadku remisu liczy się dwunastki etc.

Polska zadebiutowała na Konkursie Piosenki Eurowizji w 1994 roku. Występ Edyty Górniak został bardzo wysoko oceniony - piosenka "To Nie Ja" zajęła ostatecznie drugą lokatę. Podczas próby generalnej, która wówczas była już oceniana przez jury, ze względu na problemy z gardłem artystka wykonała część utworu w języku angielskim, co było niezgodne z regulaminem konkursu. 6 krajów wystąpiło o dyskwalifikację piosenkarki. Ponieważ jednak do odsunięcia Polski od rywalizacji potrzebne były głosy sprzeciwu od 13 uczestników (spośród 25 biorących udział), wobec czego Edyta Górniak wystąpiła podczas finału, zdobywając dla Polski najlepszą jak dotąd pozycję.

Występ Dany International w 1998 w barwach Izraela przełamał pewne tabu. Artystka, która kilka lat wcześniej przeszła operację zmiany płci, spotykała się z wieloma protestami dotyczącymi jej pojawienia się na scenie - głównie ze strony własnych rodaków. Wywołała też małe zamieszanie, występując w skromnej sukience, zamiast w stroju uszytym przez znanego projektanta specjalnie na tę okazję. Dopiero po odebraniu Grand Prix za zwycięstwo, które przyniósł jej utwór "Diva", Dana International pojawiła się w kolorowej, ozdabianej piórami sukni.

Od roku 2004 ESC odbywał się w dwóch etapach - z półfinału 10 państw awansowało do finału, w którym miejsce zagwarantowane miało 10 krajów najlepszych w poprzednim roku oraz tzw. Wielka Czwórka (Niemcy, Francja, Wielka Brytania i Hiszpania), finansująca konkurs w największym stopniu. Taka formuła pozwalała na wzięcie udziału nawet 40 uczestnikom (w roku 2004 było ich 36, następnie 39, w roku 2005.

W związku z bardzo długim półfinałem i coraz większą ilością państw chętnych do wzięcia udziału w Eurowizji, EBU zadecydowała, że od 2008 roku koncert finałowy będą poprzedzać 2 półfinały, a sam finał będzie składać się z państwa organizującego konkurs, 20 państw z półfinałów (10 z jednego i 10 z drugiego) oraz Wielkiej Czwórki. Państwa zajmujące wyższe lokaty w poprzednim roku nie miały już zagwarantowanego miejsca w finale.

W roku 2009, w związku z tegorocznym zwycięstwem Dimy Bilana, Konkurs Piosenki Eurowizji po raz pierwszy odbędzie się w Rosji. Do organizacji konkursu wytypowano trzy miasta: Moskwę, Sankt Petersburg i Soczi, z czego wygrała Moskwa

Tu moze byc wasza reklama!

Prosze pisac na adres janowski88-2009@wp.pl
Warning: file_get_contents(../mielonka.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/vorha.info/silnik/linki.php on line 2

Warning: file_get_contents(../linki.txt) [function.file-get-contents]: failed to open stream: No such file or directory in /home/gadu-gadu/ftp/wiki-info-z-dynadot/vorha.info/silnik/linki.php on line 4
                            
                                     
                                
                                           
                          

Kanye West :: :: Last call




  
   [Intro: Jay-Z (Kanye)]
  *laughing*
  Yo fuck you, Kanye, first and foremost
  For making me do this shit. Muh'fucker
  Had to throw everybody out the motherfucking room
  'Cause they don't fucking..
  
  (I'd like to propose a toast)
  (I said toast motherfucker)
  
  [Chorus: Kanye]
  And I am
  And they ask me, they ask me, they ask me, I tell them
  Raise your glasses, your glasses, your glasses to the sky
  This is the last call for alcohol, for the..
  So get your ass up off the wall
  
  [Verse 1]
  The all around the world Digital Underground, Pac
  The Rudloph the red nosed reindeer of the Roc
  I take my chain, my 15 seconds of fame
  And come back next year with the whole fucking game
  Ain't nobody expect Kanye to end up on top
  They expected that College Dropout to drop and then flop
  Then maybe he stop savin' all the good beats for himself
  Rocafella's only niggaz that help
  My money was thinner than Sean Paul's goatee hair
  Now Jean Paul Gaultier cologne fill the air, here
  They say he bourgie, he big-headed
  Won't you please stop talking about how my dick head is
  Flow infectious, give me 10 seconds
  I'll have a buzz bigger than insects in Texas
  It's funny how wasn't nobody interested
  'Til the night I almost killed myself in Lexus
  
  [Chorus]
  
  [Verse 2]
  Now was Kanye the most overlooked? Yes sir
  Now is Kanye the most overbooked? Tes sir
  Though the fans want the feeling of A Tribe Called Quest
  But all they got left is this guy called West
  Better take Freeway, throw him on tracks with Mos Def
  Call him Kwa-lI or Kwe-li, I put him on songs with Jay-Z
  I'm the Gap like Banana Republic and Old Navy, and oooh
  It come out sweeter than old Sadie
  Nice as Bun-B when I met him at the Source awards
  Girl he had with him - ass coulda won the horse awards
  And I was almost famous, now everybody love Kanye
  I'm almost reignin'
  Some say he arrogant. Can y'all blame him?
  It was straight embarrassing how y'all played him
  Last year shoppin my demo, I was tryin' to shine
  Every motherfucker told me that I couldn't rhyme
  Now I could let these dream killers kill my self-esteem
  Or use my arrogance as the steam to power my dreams
  I use it as my gas, so they say that I'm gassed
  But without it I'd be last, so I ought to laugh
  So I don't listen to the suits behind the desk no more
  You niggaz wear suits 'cause you can't dress no more
  You can't say shit to Kanye West no more
  I rocked 20,000 people, I was just on tour, nigga
  I'm Kan, the Louis Vuitton Don
  Bought my mom a purse, now she Louis Vuitton Mom
  I ain't play the hand I was dealt, I changed my cards
  I prayed to the skies and I changed my stars
  I went to the malls and I balled too hard
  'Oh my god, is that a black card?'
  I turned around and replied, why yes but I prefer the term
  African American Express
  Brains, power, and muscle, like Dame, Puffy, and Russell
  Your boy back on his hustle, you know what I've been up to
  Killin y'all niggaz on that lyrical shit
  Mayonnaise colored Benz, I push Miracle Whips
  
  [Chorus]
  "... last call for alcohol, for my niggaz"
  
  [Outro]
  So this A&R over at Rocafella, named Hiphop
  picked the Truth beat for Beanie. And I was in the session with him
  I had my demo with me. You know, like I always do
  I play the songs, he's like "Who that spittin?"
  I'm like "It's me." He's like "Oh, well okay."
  Uhh, he started talkin to me on the phone
  going back and forth, just askin me to send him beats
  And I'm thinking he's trying to get into managing producers
  cause he had this other kid named Just Blaze he was messin with
  And um, he was friends with my mentor, No ID
  And No ID told him, "look man, you wanna mess with Kanye
  you need to tell him that you like the way he rap"
  [No ID: "Yo, you wanna sign him, tell him you like how he rap"]
  I was all, I dunno if he was gassin' me or not
  but he's like he wanna manage me as a rapper AND a producer
  [Hiphop: "I'll sign you as a producer and a rapper"], I'm like oh shit
  I was messin with, uh, D-Dot also
  People were like this, started talking about the Ghost production
  But that's how I got in the game. If it wasn't for that, I wouldn't be here
  So you know. After they picked that Truth beat
  I was figuring I was gonna do some more work
  But shit just went poppin off like that. I was stayin in Chicago
  I had my own apartment. I be doin' like, just beats for local acts
  just to try to keep the lights on, and then to go out and buy
  get a Pelle Pelle off lay-away, get some Jordans or something
  or get a TechnoMarine, that's what we wore back then
  I made this one beat where I sped up this Hal Melville sample
  I played it for Hip over the phone, he's like "oh, yo that shit is crazy
  Jay might want it for this compilation album he doin, called The Dynasty."
  And at that time, like the drums really weren't soundin' right to me
  so I went and um, I was listening to Dre Chronic 2001 at that time
  and really I just, like picked the drums off Xxplosive and put it like
  with it sped up, sampled, and now it's kind of like my whole style
  when it started, when he rapped on 'This Can't be Life.'
  And that was like, really the first beat of that kind that was on the Dynasty album
  I could say that was the, the resurgence of this whole sound
  You know, I got to come in and track the beat, and at the time
  I was still with my other management. I really wanted to roll with
  Hiphop. 'Cause I, I just needed some fresh air, you know what I'm
  sayin, 'cause I been there for a while, I appreciated what they did
  for me, but, you know there's a time in every man's life where he
  gotta make a change, try to move up to the next level. And that day I
  came and I tracked the beat and I got to meet Jay-Z and he said, "oh
  you a real soulful dude" [Jay-Z: "you a real soulful dude"]. And he
  uh, played the song 'cause he already spit his verse by the time I got
  to the studio, you know how he do it, one take. And he said
  [Jay-Z: "check this out, tell me what you think of this, right here"]
  "tell me what you think of this." And I heard it, and I was thinking
  like, man, I really wanted more like of the simple type Jay-Z, I ain't
  want like the, the more introspective, complicated rhy- or the, in my
  personal opinion. So he asked me, "what you think of it?"
  [Jay-Z: "so what you thinkin?"]. And I was like, "man that shit tite,"
  you know what I'm sayin', man what I'ma tell him? I was on the train
  man, you know. So after that I went back home. And man I'm, I'm just
  in Chicago, I'm trying to do my thing. You know, I got groups. I got
  acts I'm trying to get on, and like there wasn't nothin really like
  poppin' off the way it should have been. One of my homeys that was one
  of my artists, he got signed. But it was supposed to really go through
  my production company, but he ended up going straight with the
  company. So, like I'm just straight holdin' the phone, gettin' the bad
  news that dude was tryin' to leave my company. And I got evicted at
  the same time. So I went down and tracked the beats from him, I took
  that money, came back, packed all my shit up in a U-Haul, maybe about
  ten days before I had to actually get out. So I ain't have to deal
  with the landlord 'cause he's a jerk. Me and my mother drove to
  [Mother: "Come on, let's just go"] Newark, New Jersey. I hadn't even
  seen my apartment. I remember I pulled up [Mother: "Kanye, baby, we're
  here"], I unpacked all my shit. You know, we went to Ikea, I bought a
  bed, I put the bed together myself. I loaded up all my equipment, and
  the first beat I made was, uh, 'Heart of the City.'
  And Beans was still working on his album at that time, so I came up
  there to Baseline, it was Beans' birthday, matter of fact, and I
  played like seven beats. And, you know I could see he's in the zone
  he already had the beats that he wanted, I did nothing like already at
  that time. But then Jay walked in. I remember he had a GuccI bucket
  hat on. I remember it like, like it was yesterday. And Hiphop said
  "yo play that one beat for him." And I played 'Heart of the City.' And
  really I made 'Heart of the City,' I really wanted to give that beat
  to DMX. [Hiphop: "No I think Jay gon' like this one right here"]. And
  I played another beat, and I played another beat. And I remember that
  GuccI bucket, he took it and like put it over his face and made one of
  them faces like 'OOOOOOOOOOH.' Two days later I'm in Baseline and I seen
  Dame. Dame didn't know who I was and I was like
  "yo what's up I'm Kanye." [Dame: "Yo, you that kid, Kanye?"]
  "You that kid that gave all them beats to Jay? Yo, this nigga got
  classics" [Dame: "Jay got classics, G."]. You know I ain't talkin
  shit. I'm like "oh shit." And all this time I'm starstruck, man. I'm
  still thinking 'bout, you know I'm picturing these niggaz on the show
  The Streets is Watching, I'm lookin, these were superstars in my
  eyes. And they still are, you know. So, Jay came in and he spit all
  these songs like in one day, and in two days... I gotta bring up one
  thing, you know, come back to the story, the day I did the 'Can't be
  Life' beat on track, I remember Lenny S, he had some Louis Vuitton
  sneakers on, he think he fly. And Hiphop was there, I think Tata, John
  Minnelli, a bunch of people. I didn't know all these people at the
  time they was in the room, and I said, "yo Jay I could rap." And I
  spit this rap that said, uh "I'm killin y'all niggaz on that lyrical
  shit. Mayonnaise colored Benz, I push miracle whips." And I saw his
  eyes light up when I said that line. But you know the West, the rap
  was like real wack and shit, so that's all the response. He said "man
  that was tite." [Jay-Z: "That, that was cool. That was hot."]. That
  was it. You know, I ain't get no deal then, hehe. Okay, fast
  forward. So, Blueprint, H to the Izzo, my first hit single. And I just
  took that proudly, built relationships with people. My relationship
  with KwelI I think was one of the best ones to ever happen to my
  career as a rapper. Because, you know, of course later he allowed me
  to go on tour with him. Man, I appre-- I love him for that. And at
  this time, you know I didn't have a deal, I had songs, and I had
  relationships with all these A&R's, and they wanted beats from me, so
  they'd call me up, I'd play them some beats. "Gimme a beat that sound
  like Jay-Z." You know, they dick riders. Whatever. So I'll play them
  these post-Blueprint beats or whatever and then I'll play my shit. I'll
  be like, "yo but I rap too." Hey, I guess they was lookin' at me crazy
  'cause you know, 'cause I ain't have a jersey on or whatever
  Everybody out there listen here. I played them 'Jesus Walks' and they
  didn't sign me. You know what happened, it was some A&R's that fucked
  with me though, but then like the heads, it'd be somebody at the
  company that'll say "naw." Like, Dave LottI fucked with me, my
  nigga Mel brought me to a bunch of labels. Jessica Rivera, man
  [Jessica: "Man, you niggaz is stupid if y'all don't sign Kanye, for
  real."]. I'm not gonna say nothin to mess my promotion up ["Y'all
  niggaz is stupid"]. Let's just say I didn't get my deal. The nigga
  that was behind me, I mean, he wasn't even a nigga, you know? The
  person who actually kicked everything off was Joe 3H from Capitol
  Records. He wanted to sign me really bad. [Joe: "We gonna change the
  game, buddy."]. Dame was like, "yo you got a deal with Capitol, okay
  man, just make sure it's not wack." [Dame: "you gotta make sure it's
  not wack."]. Then one day I just went ahead and played it, I wanted to
  play some songs, 'cause you know Cam was in the room, Young Guru, and
  Dame was in the room. So I played... actually it's a song that you'll
  never hear, but maybe I might use it. So, it's called 'Wow.'
  "I go to Jacob with 25 thou, you go with 25 hundred, wow
  I got eleven plaques on my walls right now
  You got your first gold single, damn, nigga, wow."
  Like the chorus went. Don't bite that chorus, I might still use it. So
  I play that song for him, and he's like "oh shit" [Dame: "Oh shit
  it's not even wack."] "I ain't gonna front, it's kinda hot." [Dame:
  "it's actually kinda hot."]. Like they still weren't looking at me
  like a rapper. And I'm sure Dame figured, 'like man. If he do a whole
  album, if his raps is wack at least we can throw Cam on every song and
  save the album, you know. So uh Dame took me into the office, and he's
  like "yo man, we, we on a brick, we on a brick" [Dame: "you don't
  wanna catch a brick"]. You gotta be under an umbrella, you'll get rained
  on. I told Hiphop and Hiphop was all, "oh, word?" Actually, even with
  that I was still about to take the deal with Capitol 'cause it was
  already on the table and 'cause of my relationship with 3H. That, you
  know, 'cause I told him I was gonna do it, and I'm a man of my word, I
  was gonna roll with what I said I was gonna do. Then, you know, I'm
  not gonna name no names, but people told me, "oh he's just a producer
  rapper" and told 3H that told the heads of the Capitol, and right--
  the day I'm talking about, I planned out everything I was gonna do
  man, I had picked out clothes, I already started booking studio
  sessions, I started arranging my album, thinking of marketing schemes
  man I was ready to go. And they had Mel call me, they said
  "yo... Capitol pulled on the deal" [Mel: "Yo, Capitol pulled out on
  the deal."]. And, you know I told them that Rocafella was interested
  and I don't know if they thought that was just something I was saying
  to gas them up to try to push the price up or whatever. I went up... I
  called G, I said, "man, you think we could still get that deal with Rocafella?"